រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
October 22, 2026 5 min read

ខាងក្នុងការវាយតម្លៃប្រកួត៖ វគ្គហាត់បញ្ជូនបាល់ ៧ថ្ងៃ

ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងជំហរ ទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងបំផុតឡើយ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ការហាត់ ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ អាចបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ប្រស...

ខាងក្នុងការវាយតម្លៃប្រកួត៖ វគ្គហាត់បញ្ជូនបាល់ ៧ថ្ងៃ

ខាងក្នុងការវាយតម្លៃប្រកួត៖ វគ្គហាត់បញ្ជូនបាល់ ៧ថ្ងៃ

ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងជំហរ ទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងបំផុតឡើយ។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ការហាត់ ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ អាចបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ ប្រសិនបើអនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់ និងមានគោលដៅច្បាស់។ ក្នុងវគ្គ ៧ថ្ងៃ អ្នកអាចរៀនបញ្ជូនបាល់ខ្លីចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ បញ្ជូនបាល់វែង ២០–៣០ ម៉ែត្រ បញ្ជូនដោយប៉ះតែមួយដង និងទទួលបាល់ដោយបើកខ្លួន។ គោលការណ៍របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងច្បាប់បាល់ទាត់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ សង្កត់ធ្ងន់លើការគ្រប់គ្រង និងភាពជាក់លាក់ជាងកម្លាំង។ ចំណុចដែលត្រូវអនុវត្តភ្លាមៗគឺឈរឱ្យមានតុល្យភាព បើកជើងទ្រទ្រង់ទៅគោលដៅ ហើយប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងសម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី។

Hockey Attack · Free demo

ស្វែងយល់បន្ថែម

[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់វ័យក្មេងហាត់បញ្ជូនបាល់ជាគូនៅលើទីលានស្មៅពេលព្រឹក មានកោណពណ៌ទឹកក្រូចតម្រៀបជួរ]

ចំណុចសំខាន់បំផុត៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់យ៉ាងដូចម្តេច?

របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺចាប់ផ្តើមពីបាល់ឈប់ បន្តទៅបាល់កំពុងរមៀល ហើយចុងក្រោយហាត់ក្នុងស្ថានភាពមានសម្ពាធ។ ជំហានមូលដ្ឋានមាន ៤៖ មើលគោលដៅ បើកជើងទ្រទ្រង់ទៅទិសបញ្ជូន ប៉ះបាល់នៅចំណុចកណ្ដាល និងបន្តជើងតាមទិសគោលដៅ។ សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លីចម្ងាយ ៥–៨ ម៉ែត្រ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ដោយរក្សាកជើងរឹង និងបន្ថយកម្លាំង។ សម្រាប់ការបញ្ជូនវែង ២០ ម៉ែត្រឡើងទៅ ត្រូវបន្ថែមចលនាត្រគាក និងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់បន្តិច ដើម្បីឱ្យបាល់លើកខ្លួនបាន។

កុំចាប់ផ្តើមដោយការបញ្ជូនបាល់លឿនពេក។ អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើនបាត់បង់ភាពត្រឹមត្រូវ ព្រោះភ្នែកមិនបានមើលគោលដៅ មុនពេលជើងប៉ះបាល់។ ហាត់ដោយកំណត់គោលដៅច្បាស់ ដូចជា ចន្លោះកោណទទឹង ១ ម៉ែត្រ ហើយរាប់ចំនួនបាល់ដែលចូលគោលដៅក្នុង ២០ ដង។ ប្រសិនបើបានត្រឹមត្រូវតិចជាង ៧០ ភាគរយ ត្រូវបន្ថយចម្ងាយ ឬកម្លាំង មិនមែនបន្ថែមល្បឿនទេ។ សម្រាប់អ្នកអានដែលចង់រៀនជំហានមូលដ្ឋានបន្ថែម អាចមើល មគ្គុទ្ទេសក៍បច្ចេកទេសបាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។

ទីតាំងរាងកាយដែលត្រូវចងចាំ

  • ជើងទ្រទ្រង់ដាក់ប្រហែល ១៥–២០ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
  • ចុងជើងទ្រទ្រង់ចង្អុលទៅគោលដៅ។
  • កជើងរបស់ជើងបញ្ជូនត្រូវរឹង មិនទន់ពេលប៉ះបាល់។
  • ក្បាលងាកមើលគោលដៅមុន និងក្រោយការប៉ះបាល់។
  • បន្ទាប់ពីបញ្ជូន ត្រូវបន្តចលនាជើងទៅមុខ មិនឈប់ភ្លាមៗ។

តើកីឡាករមើលឃើញអ្វីពេលបញ្ជូនបាល់ក្នុងការប្រកួត?

នៅក្នុងការប្រកួត កីឡាករមិនត្រឹមតែឃើញបាល់ទេ ប៉ុន្តែត្រូវសង្កេតទីតាំងមិត្តរួមក្រុម សម្ពាធពីគូប្រកួត ចន្លោះទំនេរ និងទិសដៅនៃការរត់។ ការបញ្ជូនល្អគឺបញ្ជូនទៅកន្លែងដែលមិត្តរួមក្រុមនឹងទៅដល់ មិនមែនទៅកន្លែងដែលគេឈរនោះទេ។ ចូរលើកក្បាលមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់យ៉ាងហោចណាស់មួយដង ហើយប្រើការមើលជ្រុងភ្នែក ដើម្បីដឹងថាគូប្រកួតកំពុងចូលសង្កត់ពីខាងណា។

ក្នុងការហាត់ជាគូ អ្នកអាចបង្កើតស្ថានភាពដូចការប្រកួតបានដោយដាក់កីឡាករការពារម្នាក់នៅចម្ងាយ ២ ម៉ែត្រ។ អ្នកទទួលបាល់ត្រូវបើកខ្លួនទៅទិសទីលេង ប៉ះបាល់ចេញពីជើងមួយ ហើយបញ្ជូនទៅអ្នកទីពីរ។ វិធីនេះហាត់ទាំងការមើលមុនទទួលបាល់ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងពេលខ្លី។ ការសិក្សាអំពីការហាត់កីឡាដែលផ្សព្វផ្សាយដោយ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ក៏បង្ហាញថា លំហាត់ដែលមានការសម្រេចចិត្ត អាចមានប្រយោជន៍ជាងការបញ្ជូនទៅគោលដៅថេរតែប៉ុណ្ណោះ។

គន្លឹះមួយដែលគេមើលរំលងគឺ “ជ្រុងទទួលបាល់”។ ប្រសិនបើបាល់មកពីខាងស្តាំ អ្នកមិនគួរឈរត្រង់ទល់បាល់ទេ។ ត្រូវបង្វិលខ្លួនប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីឱ្យការប៉ះដំបូងនាំបាល់ទៅខាងមុខ។ នេះជួយកាត់បន្ថយការប៉ះបាល់ច្រើនដង និងអនុញ្ញាតឱ្យបញ្ជូនបាល់បន្ទាប់បានលឿនជាងមុន។

[រូបភាព៖ កីឡាករម្នាក់លើកក្បាលសង្កេតទីលាន ខណៈមិត្តរួមក្រុមរត់ចូលចន្លោះការពារ]

ការហាត់គួរតែមានការវាស់វែង មិនមែនគ្រាន់តែបញ្ជូនរហូតដល់ហត់ឡើយ។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ត្រឹមត្រូវក្នុង ២០ ដង សម្រាប់ការបញ្ជូនខ្លី និង ១០ ដង សម្រាប់ការបញ្ជូនវែង។ បើលទ្ធផលធ្លាក់ចុះជាង ១០ ភាគរយនៅវគ្គចុងក្រោយ នោះជាសញ្ញាថារាងកាយហត់ ឬចម្ងាយលើសកម្រិតបច្ចុប្បន្ន។ បន្ថយចំនួនដង ប៉ុន្តែរក្សាគុណភាព ដ្បិតការហាត់ខុសម្តងហើយម្តងទៀត នឹងធ្វើឱ្យចលនាខុសក្លាយជាទម្លាប់។

សម្រាប់ព័ត៌មានអំពីការវិភាគប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករ អ្នកអាចពិនិត្យ [ការវាយតម្លៃប្រកួត] ដែលផ្តោតលើការទស្សន៍ទាយប្រកួត យុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ស្ថិតិកីឡាករ និងការគ្របដណ្តប់ព្រឹត្តិការណ៍បាល់ទាត់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ គួរប្រើព័ត៌មានទាំងនេះសម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីកីឡា និងការកម្សាន្តដោយមានការទទួលខុសត្រូវ។

ចង់មើលគន្លឹះហាត់ដែលរៀបតាមកម្រិតសមត្ថភាពមែនទេ? សូមចាប់ផ្តើមពីធនធានខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើចំណុច ៣ យ៉ាងណាដែលសំខាន់បំផុត?

ចំណុចសំខាន់បំផុតសម្រាប់ការបញ្ជូនបាល់គឺភាពត្រឹមត្រូវ ការទទួលព័ត៌មានមុនបញ្ជូន និងការគ្រប់គ្រងកម្លាំង។ កីឡាករដែលមានបច្ចេកទេសល្អ តែសម្រេចចិត្តយឺត ក៏អាចបាត់បាល់បានដែរ។ ដូចគ្នានេះ អ្នកដែលមើលឃើញទីលានល្អ ប៉ុន្តែបញ្ជូនខុសទិស ក៏មិនអាចបង្កើតការវាយប្រហារបានឡើយ។

១. ភាពត្រឹមត្រូវលើសកម្លាំង

ប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើងសម្រាប់ការបញ្ជូនទៅមិត្តរួមក្រុមដែលនៅចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ។ បាល់គួររត់លើដី និងមកដល់ជើងដែលងាយគ្រប់គ្រង។ កុំបញ្ជូនទៅជើងដែលជិតគូប្រកួត ប្រសិនបើជ្រុងម្ខាងទៀតទំនេរ។ ក្នុងការហាត់ អ្នកអាចកំណត់ឱ្យបាល់ឈប់ក្នុងចម្ងាយមិនលើស ១ ម៉ែត្រពីអ្នកទទួល ដើម្បីបង្កើតស្តង់ដារងាយវាស់។

២. ការស្កេនមុនទទួលបាល់

មុនបាល់មកដល់ ត្រូវមើលខាងស្តាំ ខាងឆ្វេង និងខាងក្រោយយ៉ាងហោចណាស់ម្តង។ ពាក្យ “ស្កេន” មានន័យថាការពិនិត្យព័ត៌មានជុំវិញ មុនពេលប៉ះបាល់។ ក្នុងការហាត់ ៣ នាក់ អ្នកទីមួយបញ្ជូន អ្នកទីពីរទទួល ហើយអ្នកទីបីដើរចូលសង្កត់។ អ្នកទទួលត្រូវនិយាយឈ្មោះទិសដៅ ដូចជា “ខាងស្តាំ” ឬ “បង្វិល” មុនការបញ្ជូនបន្ទាប់។

៣. កម្លាំងសមស្របនឹងចម្ងាយ

ការបញ្ជូនខ្លីត្រូវការកម្លាំងតិច និងភាពទន់នៃការប៉ះ ខណៈការបញ្ជូនវែងត្រូវការចលនាត្រគាក និងការបន្តជើង។ កុំប្រើកម្លាំងដូចគ្នាសម្រាប់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ និង ២៥ ម៉ែត្រ។ សាកល្បងចែកកម្លាំងជា ៣ កម្រិត៖ កម្រិតទាបសម្រាប់ ៥ ម៉ែត្រ កម្រិតមធ្យមសម្រាប់ ១០–១៥ ម៉ែត្រ និងកម្រិតខ្ពស់សម្រាប់លើស ២០ ម៉ែត្រ។

លំហាត់គ្រប់គ្រងបាល់ដោយប៉ះតែមួយដង

កម្មវិធីហាត់ ៧ថ្ងៃ

  1. ថ្ងៃទី១៖ បញ្ជូនបាល់ខ្លីជាគូ ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ចំនួន ៥ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ១០ ដង។
  2. ថ្ងៃទី២៖ បន្ថែមការទទួលបាល់ដោយបើកខ្លួន និងបញ្ជូនចេញទៅជ្រុង ៤៥ ដឺក្រេ។
  3. ថ្ងៃទី៣៖ ហាត់បញ្ជូនដោយប៉ះតែមួយដង ចំនួន ៣ សំណុំ សំណុំនីមួយៗ ១៥ ដង។
  4. ថ្ងៃទី៤៖ បញ្ជូនបាល់ចម្ងាយ ១០–១៥ ម៉ែត្រ ដោយផ្តោតលើទិសដៅ។
  5. ថ្ងៃទី៥៖ ហាត់បញ្ជូនវែង ២០–៣០ ម៉ែត្រ ចំនួន ២០ ដង និងកត់ត្រាភាពត្រឹមត្រូវ។
  6. ថ្ងៃទី៦៖ បន្ថែមអ្នកការពារអកម្មម្នាក់ ដើម្បីបង្ខំឱ្យស្កេនមុនទទួល។
  7. ថ្ងៃទី៧៖ លេងល្បែងកាន់កាប់បាល់ ៤ ទល់ ២ រយៈពេល ១០–១៥ នាទី ដោយរាប់ការបញ្ជូនខុស។

កុំហាត់ពេញកម្លាំងរាល់ថ្ងៃ។ សាច់ដុំ និងសរសៃពួរត្រូវការពេលស្តារឡើងវិញ ជាពិសេសនៅពេលបន្ថែមការបញ្ជូនវែង។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅកជើង ជង្គង់ ឬត្រគាក ត្រូវឈប់ហាត់ ហើយស្វែងរកការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព។

តើបញ្ហាពិសេសអ្វីខ្លះដែលកីឡាករត្រូវប្រយ័ត្ន?

បញ្ហាដែលកើតឡើងញឹកញាប់មានការបញ្ជូនបាល់ខុសជើង កម្លាំងខ្លាំងពេក កជើងទន់ បាល់លោតដោយគ្មានគោលដៅ និងការមិនមើលជុំវិញ។ ការកែបញ្ហាត្រូវធ្វើតាមមូលហេតុ មិនមែនតាមលទ្ធផលតែមួយទេ។ ឧទាហរណ៍ បាល់ហោះឡើងខ្ពស់អាចមកពីការដាក់ខ្លួនទៅក្រោយពេលប៉ះ មិនមែនមកពីបាល់មានសម្ពាធខ្យល់ខុសទេ។

ករណីបាល់សើមក៏ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់។ បាល់សើមអាចរអិលពីជើង និងផ្លាស់ប្តូរល្បឿនលើស្មៅ ដូច្នេះត្រូវបន្ថយកម្លាំងប្រហែល ១០–១៥ ភាគរយ ហើយផ្តោតលើការប៉ះកណ្ដាលបាល់។ លើទីលានសិប្បនិម្មិត បាល់អាចរត់លឿនជាងស្មៅធម្មជាតិ ដូច្នេះការបញ្ជូនទៅជើងមិត្តរួមក្រុមគួរប្រើកម្លាំងទាបជាងការហាត់លើស្មៅទន់។ នេះជាចំណុចជាក់ស្តែងដែលវគ្គហាត់ទូទៅជាច្រើនមិនបានពន្យល់។

បញ្ហា និងដំណោះស្រាយ

  • បាល់រត់ហួសមិត្តរួមក្រុម៖ បន្ថយការបន្តជើង និងប៉ះកណ្ដាលបាល់។
  • បាល់ហោះខ្ពស់៖ ដាក់ទ្រូងទៅមុខ និងរក្សាក្បាលនៅពីលើបាល់។
  • បញ្ជូនខុសទិស៖ ពិនិត្យថាជើងទ្រទ្រង់ចង្អុលទៅគោលដៅឬអត់។
  • ប៉ះបាល់មិនស្អាត៖ រក្សាកជើងរឹង និងប្រើផ្នែកជើងត្រឹមត្រូវ។
  • សម្រេចចិត្តយឺត៖ ស្កេនមុនទទួល និងកំណត់ជម្រើសបញ្ជូនពីរជាមុន។
  • ហត់លឿន៖ កាត់បន្ថយសំណុំហាត់ ប៉ុន្តែរក្សាការសម្រាក ៤៥–៦០ វិនាទី។

ច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ មិនកំណត់ថាការបញ្ជូនត្រូវប្រើផ្នែកជើងណាមួយទេ ប៉ុន្តែសុវត្ថិភាព និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវនៅតែជាមូលដ្ឋាន។ “ការគ្រប់គ្រងបាល់ល្អ គឺជាមូលដ្ឋាននៃការលេងជាក្រុម” គឺជាគោលការណ៍ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងឯកសារបណ្តុះបណ្តាលបាល់ទាត់ជាច្រើន។ កុំច្រឡំថាការបញ្ជូនបាល់ខ្លាំងមានន័យថាការបញ្ជូនល្អឡើយ។

[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកបង្ហាញជំហរជើងដល់កីឡាករនៅជិតកោណលើទីលានសិប្បនិម្មិត]

ចំណុចពិបាកមួយទៀតគឺការបញ្ជូននៅពេលមានសម្ពាធពីគូប្រកួត។ នៅស្ថានភាពនេះ កុំបង្ខំការបញ្ជូនវែង ប្រសិនបើមានជម្រើសសុវត្ថិភាពទៅខាងក្រោយ។ ការបញ្ជូនទៅកាន់អ្នកចាំទី ឬខ្សែការពារ ត្រូវមានកម្លាំងគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចៀសវាងគូប្រកួត ប៉ុន្តែមិនខ្លាំងរហូតធ្វើឱ្យមិត្តរួមក្រុមគ្រប់គ្រងមិនបាន។ វិធីដែលមានប្រយោជន៍គឺហាត់ល្បែង ៣ ទល់ ១ ក្នុងប្រអប់ទំហំ ៨ ម៉ែត្រ គូប្រកួតអាចចូលសង្កត់ ប៉ុន្តែមិនអាចទាត់បាល់ចេញដោយកម្លាំងខ្លាំងបាន។

តើអ្នកចង់ស្វែងយល់ពីការអានទម្រង់ក្រុម និងស្ថិតិកីឡាករមុនមើលការប្រកួតទេ? អ្នកអាចចូលទៅកាន់ធនធាននេះដោយប្រើការវិភាគប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើការហាត់បញ្ជូនបាល់មានតម្លៃយ៉ាងដូចម្តេច?

ការហាត់បញ្ជូនបាល់មានតម្លៃ ព្រោះវាបង្កើតមូលដ្ឋានសម្រាប់ការកាន់កាប់បាល់ ការបង្កើតឱកាស និងការពារការបាត់បាល់។ គន្លឹះមិនមែនហាត់ច្រើនបំផុតទេ ប៉ុន្តែគឺហាត់ដោយមានគោលដៅ វាស់វែងលទ្ធផល និងកែចលនាតូចៗជាបន្តបន្ទាប់។ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ រក្សាភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៧០ ភាគរយ បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមចម្ងាយ ល្បឿន និងសម្ពាធ។

សម្រាប់កីឡាករដែលចង់រីកចម្រើន គួរកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យ កំហុសប្រភេទណាដែលកើតឡើង និងជើងណាដែលមានភាពទន់ខ្សោយ។ ការហាត់ជើងខ្សោយ ១០ នាទីបន្ថែមក្នុងមួយសម័យ អាចជួយធ្វើឱ្យការលេងមានតុល្យភាពជាងមុន។ ក្នុងពេលមើលការប្រកួត FIFA World Cup 2026 អ្នកអាចសង្កេតថាក្រុមដូចជា អាហ្សង់ទីន បារាំង និងអេស្ប៉ាញ ប្រើការបញ្ជូនខ្លី ការប្តូរទិស និងការរត់ចូលចន្លោះយ៉ាងដូចម្តេច ដើម្បីយកគំនិតមកអនុវត្តក្នុងការហាត់របស់ខ្លួន។

យុទ្ធសាស្ត្រកាន់កាប់បាល់សម្រាប់ក្រុមស្ម័គ្រចិត្ត

សូមចាប់ផ្តើមហាត់នៅថ្ងៃនេះ ដោយកំណត់គោលដៅត្រឹមត្រូវចំនួន ២០ ដង និងសរសេរលទ្ធផលចុះក្នុងសៀវភៅ។ ការរីកចម្រើនតូចៗដែលធ្វើជាប្រចាំ គឺមានប្រយោជន៍ជាងការហាត់ខ្លាំងមួយថ្ងៃ រួចឈប់ជាច្រើនថ្ងៃ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការហាត់បញ្ជូនបាល់គឺជាការអនុវត្តការផ្ញើបាល់ទៅមិត្តរួមក្រុមដោយគ្រប់គ្រងទិសដៅ កម្លាំង និងពេលវេលា។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់ពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង និងផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ។ បន្ទាប់ពីអាចរក្សាភាពត្រឹមត្រូវបានប្រហែល ៧០ ភាគរយ ទើបបន្ថែមចម្ងាយ ឬបញ្ចូលសម្ពាធពីគូប្រកួត។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ជំហានណាខ្លះ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវកំដៅសាច់ដុំ មើលគោលដៅ ដាក់ជើងទ្រទ្រង់ ប៉ះបាល់ដោយផ្នែកជើងសមស្រប ហើយបន្តជើងតាមទិសបញ្ជូន។ ចាប់ផ្តើមដោយបាល់ឈប់ បន្តទៅបាល់រមៀល ហើយបញ្ចូលអ្នកការពារអកម្មនៅដំណាក់កាលក្រោយ។ កម្មវិធី ២០–៣០ នាទីក្នុងមួយថ្ងៃ និងការសម្រាក ៤៥–៦០ វិនាទីរវាងសំណុំ គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើន។

សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនខ្លីខុសពីការបញ្ជូនវែងយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនខ្លីប្រើកម្លាំងតិច និងផ្នែកខាងក្នុងនៃជើង ខណៈការបញ្ជូនវែងត្រូវការចលនាត្រគាក ការបន្តជើង និងការគ្រប់គ្រងកម្ពស់បាល់។ ការបញ្ជូនខ្លីជាទូទៅមានចម្ងាយ ៥–១៥ ម៉ែត្រ ហើយបាល់គួររត់លើដី។ ការបញ្ជូនវែងលើស ២០ ម៉ែត្រ ត្រូវវាយតម្លៃទីតាំងគោលដៅ ខ្យល់ និងល្បឿនបាល់ជាមុន។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់តែងតែហោះខ្ពស់ពេលបញ្ជូន?

ចម្លើយ៖ បាល់ហោះខ្ពស់ជាទូទៅកើតពីការផ្អៀងខ្លួនទៅក្រោយ ឬប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ រក្សាទ្រូងឱ្យទៅមុខបន្តិច ដាក់ក្បាលនៅពីលើបាល់ និងប៉ះតំបន់កណ្ដាលដោយកជើងរឹង។ សាកល្បងហាត់ចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ និងបន្ថយកម្លាំង រហូតដល់បាល់រត់ត្រង់សិន មុនបន្ថែមចម្ងាយ។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍អ្វីខ្លះសម្រាប់ហាត់បញ្ជូនបាល់?

ចម្លើយ៖ អ្នកត្រូវការបាល់មួយ គោលដៅ ឬកោណ ៤–៦ និងទីលានមានផ្ទៃសុវត្ថិភាព។ មិនចាំបាច់មានឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះជញ្ជាំងរឹង ឬមិត្តរួមក្រុមអាចប្រើជាគោលដៅបាន ប្រសិនបើកន្លែងមានសុវត្ថិភាព។ ស្បែកជើងដែលសមនឹងប្រភេទទីលាន និងដបទឹកក៏សំខាន់ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យរអិល និងខ្វះជាតិទឹក។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើបញ្ជូនបាល់ខុសនៅពេលមានសម្ពាធ?

ចម្លើយ៖ ពេលមានសម្ពាធ ត្រូវស្កេនមុនទទួល បើកខ្លួន និងជ្រើសជម្រើសសុវត្ថិភាពទៅខាងក្រោយ ប្រសិនបើផ្លូវទៅមុខត្រូវបានបិទ។ កុំបង្ខំការបញ្ជូនវែងនៅពេលមិនប្រាកដ ព្រោះការរក្សាបាល់អាចមានតម្លៃជាងការវាយប្រហារដែលមានហានិភ័យ។ ហាត់ល្បែង ៣ ទល់ ១ ក្នុងប្រអប់ ៨ ម៉ែត្រ ដើម្បីរៀនសម្រេចចិត្តលឿន និងគ្រប់គ្រងកម្លាំង។

សំណួរ៖ តើគួរហាត់បញ្ជូនបាល់រាល់ថ្ងៃឬទេ?

ចម្លើយ៖ អ្នកអាចហាត់រាល់ថ្ងៃបាន ប្រសិនបើកម្រិតហាត់មធ្យម និងមិនមានការឈឺចាប់។ គួរបែងចែកថ្ងៃហាត់ខ្លាំង ដូចជាការបញ្ជូនវែង និងថ្ងៃហាត់ស្រាល ដូចជាការបញ្ជូនខ្លី ឬការគ្រប់គ្រងបាល់។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់នៅជង្គង់ កជើង ឬត្រគាក ត្រូវសម្រាក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញ មិនគួរបង្ខំហាត់ដើម្បីបំពេញចំនួនថ្ងៃឡើយ។

�
f

សូមអរគុណសម្រាប់ការអាន។

ការវាយតម្លៃប្រកួត � Editorial Archive � Volume IV

Related Articles